13 maart 2012

HET SPIEDEND OOG

Vertrouwelijke flater

Net wanneer je denkt dat je alles wel zo’n beetje gezien hebt in het Nederlandse handbal, komt het volgende drama weer om de hoek kijken. Al spiedend kwam ik dit verhaal de afgelopen week op het spoor en ondanks dat ik de vereniging in kwestie in hun afwegingen naar de toekomst enigszins kan volgen en men echt wel gepiekerd en gepeinsd heeft over de te volgen koers heeft men in de uitvoering toch een paar flinke flaters geslagen.

Dat veel verenigingen het aan het einde van ieder seizoen druk en vaak moeilijk hebben - zich moeten herbezinnen op hun korte termijn toekomst gezien de financiële en/of personele moeilijkheden die spelen - is niet heel raar. Onder andere het komen en gaan van spelers zorgt voor veel onzekerheid en nijpt besturen om continu alert te zijn en in te spelen op hun veranderende landschap. Des te meer in de eredivisie voor dames, waar speelsters van hot naar her trekken op zoek naar geluk en daarbij ook veelvuldig hun neus over de grens steken.

Wanneer je als verenigingsbestuur dan echter tot de conclusie komt dat het niet haalbaar is om voor het nieuwe seizoen een representatief team op de been te brengen, wat doe je dan? Je belt stad en land af, je wringt je in alle bochten, maar de conclusie blijft hetzelfde. De gebruikelijke weg is je team terugtrekken en opnieuw beginnen; met de billen bloot, je knopen tellen, tezamen met je zegeningen en aan de slag.

Toch gaat het, blijkbaar, niet altijd zo. Er zijn ook handbalbestuurders die dingen durven te vragen aan hun spelers die tegen alle principes in de sport ingaan. Het alternatief is weliswaar afzakken en een ander groot probleem hebben, maar spelers die je eerst binnenhaalt met plaatjes over ambities, ontwikkeling, eredivisie, etc vervolgens op een dergelijke manier voor het blok zetten lijkt me alles behalve de bedoeling en zou mij er als sporter of sponsor toe doen besluiten nooit meer met hen geassocieerd te willen worden. Bij Venus/Nieuwegein heeft men echter gemeend dat het toch maar zo moet.

U zult zich afvragen wat ze dan gemeend hebben. Wel, wie de eredivisie volgt weet dat Venus/Nieuwegein in de degradatiepoule speelt. Zich van directe degradatie lijkt te hebben gered en zich zelfs nog veilig zou kunnen spelen komend weekend. In het slechtste geval moeten ze beslissingswedstrijd gaan spelen tegen Kwiek of een promotie/degradatiewedstrijden tegen een eerste divisieploeg.

Men gaat zoals het er naar uitziet echter bijna alle speelsters kwijtraken aan het einde van het seizoen en dus heeft men gedacht dat het maar beter zou zijn om te degraderen. Dan kan in de eerste divisie weer rustig gebouwd worden aan een nieuwe ploeg met de paar achterblijvers en de jeugd. Tot zo ver niks vreemds.

Is dit een realistisch scenario vraag je je dan af? Wel, nee, normaal gesproken niet. Het gebeurt zelden dat de ploeg die niet rechtstreeks degradeert uit de eredivisie, de promotie/degradatiewedstrijden niet overleeft. Het gat tussen eredivisie en eerste divisie is immers enorm en normaliter is de eerste divisieploeg in zo’n gevecht vrij kansloos.

“Hoe gaan ze het dan toch doen vraag je je af?” en nu komt de clue: Je stuurt gewoon een mail naar je spelersgroep (en met name zij die vertrekken) met daarin een niet mis te verstane opdracht. We willen het restant aan wedstrijden niet winnen, sterker, het zou goed zijn wanneer we verliezen! Kan dat dan vraag je je af? Ja, dat kan, met E-mail kan heel veel tegenwoordig!

Dit gaan ze doen door alvast te spelen in de samenstelling zoals deze er naar hun idee komend seizoen uit zal zien er daarmee van uitgaande dat ze zullen degraderen. Speelsters die aan het einde van het seizoen vertrekken hebben de keuze gekregen om de laatste wedstrijd tegen Loreal af te maken onder deze voorwaarden - want men vindt het toch nog wel begrijpelijk dat ze er moeite me zouden hebben om expres te verliezen - of per direct weg te blijven. Ik mag niet zeggen dat ze expres zullen verliezen, want dan jok ik, sorry! Men gaat de wedstrijden “zeker niet in om deze te winnen”. Dat is toch even anders.

Het bestuur van Venus/Nieuwegein zal er (overigens gelukkig!) absoluut geen waardeoordeel aan hangen wanneer speelsters er voor “kiezen” om per direct te stoppen. Ik moest zelf ook even wennen aan die gedachtegang. Hoe haal je het in je hoofd om een speler te vragen om expres te verliezen of anders maar weg te blijven?! Ik heb wel een waardeoordeel over deze actie, dat lijkt me duidelijk…..!

Dat men ervan baalt dat deze vertrouwelijke mail uitgelekt is, daar kan ik me alles bij voorstellen. Wellicht is dat les 1 uit deze hele episode. Dit soort gevoelige info in een E-mail zetten is vragen om problemen.

Als ik dan toch op de vaderlijke stoel zit is les 2 waarschijnlijk dat als je deze beslissing dan toch meent te moeten nemen, je speelsters niet een keuze mag geven om te spelen voor verlies of dan maar niet te spelen. Je moet een heel erg pijnlijke beslissing nemen in het belang van je club en dan zeg je die speelsters de wacht aan, leg je het ze persoonlijk uit en ga je over tot de orde van de dag. Dan is het nog steeds vervelend, maar leg je een sporter in ieder geval geen bijna onethische vraag voor. Nu wordt er een keiharde beslissing genomen maar wordt de bal nog even doorgekaatst. Dat is niet netjes, aangezien het niemand zijn schuld is dat het bij Nieuwegein even niet loopt. Het is de verantwoordelijkheid van het bestuur dit op een fatsoenlijke manier op te lossen, ook naar de vertrekkende speelsters.

Les 3 is voor alle verenigingen in Nederland en zeker ook mijn eigen vereniging een hele belangrijke. Zoals een collega het zei: “Kopen is uit, zelf opleiden is in.” De vijver van in Nederland actieve speelsters die het huidige niveau aan kunnen wordt steeds kleiner. Er zal altijd een noodzaak gezien worden om links en rechts speelsters aan te trekken, maar de eigen opleiding van clubs moet veel meer aandacht krijgen; opleiden in de breedste zin van het woord, dus ook technisch kader, scheidsrechters en andere vrijwilligers. Daarnaast zorgen dat de vereniging ook weer echt een thuis is voor mensen, opdat de uitstroom minder wordt. We zijn als clubs bezig elkaar langzaam uit te hollen in de zucht naar een kampioenschap of eredivisie behoudt maar op termijn slopen we zo onze hele sport.