Handbalrecreanten en wandelclub gaan een weekendje op stap                     11 mei t/m 13 mei 2012.

Het was alweer ruim 2 jaar geleden dat deze groep vrouwen, 14 stuks in totaal, zichzelf had getrakteerd op een weekendje weg. Het weekend van Moederdag kon iedereen weg van huis, dus het achterblijvende thuisfront haalde opgelucht adem dat ze met Moederdag niet vroeg het bed uithoefde om een ontbijtje op bed klaar te maken.

We hadden dit jaar een fanatiek organisatie team ( Yvonne, Jet en Marita) of eigenlijk meer een geheim vennootschap, want tot de avond van vertrek was behalve bij de organisatie nog bij niemand bekend waar we naar toe zouden gaan. Per mail kwam info binnen wat we mee moesten nemen maar daar bleef het bij. Vrijdagavond 19.30 uur verzamelen bij Jet en er werd volop gespeculeerd waar naar toe en hoe is het weer daar. En toen kwam daar die kleine slip of the tong van Jet; ik heb vanochtend nog bij de weersberichten bij Egmond aan Zee gekeken en daar was het……………De rest van de info was niet meer belangrijk; locatie was bekend. Verder zou de organisatie over het weekend niets loslaten…, maar tja…………Jet hè . De adressen werden in de TomToms van de chauffeurs gezet en dan is het voor de rest van de groep met smartphones natuurlijk snel te achterhalen wat onze locatie zou zijn. Overnachten in een Stayokay, voormalige jeugdherberg. Stayokay Egmond was net een maand open na een grote verbouwing en zag er spik en span uit. Ons geheimvennootschap had snel gereserveerd toen een supervoordelige heropeningaanbieding langs kwam en voor een paar centen zaten we daar een heel weekend inclusief ontbijten,diner en een dag fietsen tot onze beschikking.

3 kamers met stapelbedden voor 40+ dames, dat kan natuurlijk niet anders dan gezellig worden.

De grootste kamer werd omgedoopt tot “café: ssssttttt, denk om de buren.” en de voorraad ging handig via de bagage mee naar binnen. Maar goed, als er klachten zouden komen dan konden we zeggen dat we de verjaardag van Jet aan het vieren waren. Het was lang onrustig. Annie was ongemerkt tactisch bezig geweest, had een heerlijke fles 43 meegenomen en iedereen wilde even proeven. Percentage was hoog genoeg voor enige verdovende werking en niemand heeft die nacht last gehad van snurkende kamergenoten en ook de uitgedeelde oordopjes konden weer ongebruikt mee retour.

Zaterdagochtend, we mochten een beetje uitslapen. Ontbijten om 9.00 uur en daarna de fiets op.

Het weer zag er prima uit, wel veel wind dus de beenspieren moesten voor de watmindergoedafgetraindelichamen wel erg hard aan het werk.

Toen er toch nog plots wat vochtigheid naar beneden kwam gooide Renate resoluut het stuur om; tijd voor koffie. Ergens naar binnen, koffie, thee of chocomelk en even bellen met het thuisfront en ja dan loopt niet ieder huishouden zonder moeder helemaal op rolletjes en regelt Monique vanuit Egmond alles zo dat thuis alles weer onder controle is.

Weer op pad, mooie omgeving maar langs de kust is het stevig doorfietsen en het peloton haakte regelmatig af van de kopgroep.

Lunchen aan zee en lekker een klein stukje langs het strand wandelen. De 3 dames die even apart uit de wind gingen zitten werden door de rest spontaan vrijwillig gebombardeerd tot de organisatie van 2013. Dus Ans, Helma en Elly, doe jullie best. Voor Helma is dit ook veel beter dan niet weten wat er op programma staat, de organisatie werd door haar gestalkt met vragen; waar gaan we naar toe, wat gaan we doen, moet ik wandelschoenen aan, wat moet ik meenemen, hoe laat komen we……………

En weer de fiets op, richting vrienden van Riet, kijken wat die er van vinden als er onverwachts 14 vrouwen op de koffie komen.

Thea, de vriendin was er niet maar Wim nodigde ons ,na bij te zijn gekomen van de plotselinge overval, uit om lekker in de tuin een bakkie te komen doen. Uit de wind en in het zonnetje, kwam Renate al helemaal in de Barcelona stemming. Organisatie voor 2014 Barcelona: Renate en ….wie volgt? Thea schoof ook nog gezellig aan. Anderen vonden het ’s ochtends nog bokkoud maar nu was het toch goed vertoeven.

Yvonne maande de ploeg om weer in de benen te komen want er stond nog meer op het program voor de avond. Het was gezellig met Thea en Wim en nadat Kok ook afscheid had genomen weer op de pedalen. Het was soms wel afzien voor enkelen, Nicole en Bianca hadden even een dipje,  maar iets over zessen: locatie bereikt. Geschatte fietsafstand +/- 50 kilometer. 10 minuten tijd om je op te frissen (dan kan het gebeuren dat iemand de deo verwisseld met showergel shampoo en dan begint het onder de oksels aardig te schuimen.)en  aan tafel voor een diner buffet.

Yvonne voerde de druk nog een keer op,  bij Stayokay was het eten okay maar het moest snel naar binnen om op tijd te zijn voor het volgende gebeuren. Alles ging in een rap tempo door.

 

Met zijn allen de auto in en zoals bleek onderweg naar het theater. Ons geheimvennootschap had op goed geluk een voorstelling geboekt. Een muziek/cabaret programma voor 40 plussers. Helaas was de info enigszins misleidend. Een 65+ programma was passender geweest. Toch was het of Yvonne even persoonlijk werd aangesproken; de heren op het podium gaven aan dat de wereld veel te gehaast is, we doen alles snel, te snel fietsen en te snel eten, alles mag wel wat traaaaaaaaaaaager. De artiesten gaven aan dat ze verbaasd waren van het jonge publiek op het balkon J en toen we over de balustrade naar beneden keken zagen we dan ook een grijze gepermanente deken onder ons met her en der een kale plek. Bij het nummer; we kunnen wel zingen tot morgenvroeg brak er bijna  lichte paniek uit op het balkon. Tijdens de pauze werd er overlegd hoe wij onze aanwezigheid hier konden verklaren en werd voor ondergetekende plots een vrijgezellenfeest gegeven. Ik heb als single dan natuurlijk de opdracht gegeven dat ze dan ook een leuke man moesten regelen, maar dat dit publiek hier niet voor in aanmerking kwam. Geopperd werd de gitarist, P de Wit,de enige leeftijdgenoot van deze groep kwam in aanmerking. Mmmmm……

De op leeftijdzijnde zangers waren af en toe de tekst en de kluts kwijt, maar wij wilden wel helpen zoeken want Yvonne was haar stem kwijt en dan konden we dat mooi in 1x doen. Op het einde zongen de heren nog een vrolijk nummer met de tekst in het refrein: “we gaan de pijp uit” een motto die we de volgende dag nog af en toe hebben gebruikt.

Toch leek op het einde van de avond het publiek beneden fitter dan boven die af en toe een gaap niet konden onderdrukken.

 

In “café: ssssttt denk om de buren” was het de 2^e avond ook een stukje rustiger. Door de vermoeidheid was het aantal decibel beduidend lager dan de 1^e avond en na enige tijd werkte Elly de andere dames met een zachte maar dwingende hand de kamer uit.

 

Zondagochtend, weer rustig op gang komen, spullen inpakken, bedden afhalen en opruimen. Natuurlijk zijn er dan dames die onder het werk uit willen komen en dan maar samen gaan douchen en ondertussen was het Riet die op die kamer alles netjes opruimde.

Menigeen had een rode neus en let wel deze kwamen door het zonnetje, met dank aan Yvonne die de afgelopen week een lijntje had gelegd met Pelleboer, dus ook dit was prima geregeld.

Het ontbijt was weer prima, tassen in de auto’s en samen even lekker uitwaaien aan het strand. Het weer was nog beter dan dag 1. De wind was veel minder, er was geen wolkje aan de lucht en het zonnetje deed goed haar best. Even lekker doorstappen, paragliders bewonderd en bij de bushalte op het strand ontstond er nog een kleine discussie tussen Jet en Renate waar nu precies IJmuiden zou liggen.

 

In het begin van de middag gingen we naar Museum: Broekerveiling, de oudste vaarveiling ter wereld en eindelijk was daar ook onze koffie met gebak, waar we ons even heerlijk aan te goed hebben gedaan. We kregen uitleg bij een leuke expositie en audiopresentatie van een aardige heer op leeftijd die helegaar en allegaar de verhalen aan elkaar knoopte en iedere anekdote eindigde met; hebbe jullie weer wat geleerd meide. Toen nog naar het veiling gebouw waar we mee konden doen met het afmijnen. Irma D hoeft deze week niet naar de winkel voor groente en fruit want die had haar kostje goedkoop bij elkaar gescoord. Er zijn nog een paar  vreemde lachwekkende foto’s gemaakt die ik met plezier tegemoet zal zien.

 

Samen nog even eten op locatie in Broek op Langedijk. Renate genoot van haar burrito en iedereen mocht mee proeven. Heel gul hoor Renate.

Het vreemde in het restaurant was dat er vanuit een kamertje beneden rare knaleffecten te horen waren. (sorry Riet). Irma D en Anita vonden dat er toch ondanks het super lowbudget weekend er alsnog een kascontrole moest komen, deze is inmiddels uitgevoerd en goed bevonden.

Allemaal weer op huis aan, weer verzamelen bij Jet, afscheid nemen en weer terug naar onze gezinnen. Ondergetekende kwam met meer tassen thuis dan dat ze vertrokken was en met schaamrood op de kaken zijn ze weer terug bij de rechtmatige eigenaren.

 

Dames, ik heb weer enorm genoten van ons weekendje weg. Ik stop nu toch echt met dit verslag want ik moet ook nog even een fanmail versturen naar P. de Wit, dus heb nog meer werk te doen.

Hopelijk tot een volgend gezellig weekend.

 

Groetjes: Irm W.

P.s. heb ja na dit prachtige verhaal ook interesse gekregen?? We zoeken nog aanvulling voor ons handbalteam