Alineke Ros heeft plezier 08-09-2017, door Stentor 8/9/2017

Alineke Ros heeft vrede met stap terug

Het was, eind 2015, haar grote droom 'weer zonder pijn te rennen en te spelen'. Die wens is vooralsnog niet uitgekomen voor de Apeldoornse handbalster Alineke Ros (22), die destijds tegen het grote Oranje aanzat. Het noopte de lange hoekspeelster na zes succesvolle seizoenen afscheid te nemen van meervoudig landskampioen Dalfsen en terug te keren naar haar oude club Voorwaarts.

 

Wat is er aan de hand met je linkerbeen?

,,Ik speelde bij Dalfsen heel lang met pijn. Vaak stond ik met tranen in mijn ogen op de training. Na veel onderzoeken bleek het een goedaardige tumor te zijn. Dat was flink schrikken. Om de tumor te verwijderen, is een hap uit mijn scheenbeen genomen. Dat moet weer aangroeien, wat tijd nodig heeft. Het blijft pijnlijk en of het ooit overgaat, is de vraag. Veertien uur trainen is niet meer te doen. Bij Voorwaarts heb ik tussen de trainingen door voldoende tijd om te herstellen."

Had je twijfels over je besluit?

,,Peter Portengen, onder wie ik jaren bij Dalfsen heb getraind, vroeg me waarom ik voor Voorwaarts koos. Je kan naar het buitenland, zei hij. Ook word ik soms via Facebook door spelersmakelaars benaderd. Dat brengt me allemaal wel aan het twijfelen. Maar voor nu is het goed zo. Bovendien is handballen in het buitenland ook niet alles. Een vriendin van mij zit daar. Ze woont niet in de buurt van een stad en heeft er weinig sociale contacten. Ik weet niet of dat wat voor mij is."

Is je blessure de enige reden om een stapje terug te doen?

,,Nee, zeker niet. Ik heb onlangs mijn studie algemene sociale wetenschappen afgerond en begin binnenkort met een master in Rotterdam. Dat is lastig combineren met topsport. Ook kan ik mijn vriend Nick Oudendag nu vaker zien. Hij is professioneel basketballer in Den Bosch."

Zijn er veel verschillen tussen Dalfsen en Voorwaarts?

De spelersgroep van Voorwaarts is na zes jaar nauwelijks veranderd. Dat is heel bijzonder. Bij Dalfsen zag je ieder jaar andere meiden. Voorwaarts wil een dorpse club blijven. Dat is Dalfsen natuurlijk allang niet meer. Bij Voorwaarts is het wel allemaal veel meer voor de lol. Onlangs hadden we een trainingsweekend met een zware obstacle run. 's Avonds dronk iedereen een wijntje of biertje. Dat deed je bij Dalfsen echt niet."

Wat wordt jouw rol bij Voorwaarts?

,,Bij Jong Oranje moest ik me specialiseren op één positie. Dat werd de linkerhoek. Trainster Helma Meijerman wil dat ik ook op de linkeropbouw ga spelen. Dat vind ik wel spannend. Als hoekspeelster is het vooral hard rennen en afmaken. Op de opbouw heb je non-stop balcontact. Daarnaast hoop ik mijn ervaring over te kunnen brengen. Van Peter Portengen heb ik veel geleerd. Ik sta helemaal achter zijn visie op handbal. Af en toe geef ik tips. Of Helma daar wat mee doet, moet ze natuurlijk zelf weten."

Is Voorwaarts je eindstation?

,,Ik heb nooit iets uitgestippeld. Als klein meisje had ik niet de droom om in Oranje te spelen of zo. Het is me overkomen. Ik was alleen bezig met beter worden. Ook nu bekijk ik het per jaar. Wat ik volgend jaar doe, weet ik nu nog niet. Misschien blijf ik bij Voorwaarts, misschien ga ik weer naar de eredivisie. Ik heb het erg naar mijn zin hier en dat is het belangrijkste."