Voorwaarts 9 - Wedstrijden

6e klasse Het einde in zicht. 7 mei 2017, 09:41
Competitiewedstrijd, Voorwaarts 9 - WSV 9 (4 - 9)

Het voetbalseizoen kruipt knap vervelend en tergend langzaam richting het einde. Waar we op 2 wedstrijden na heel 2017 op vreemde bodem hebben gespeeld, ballen we de laatste twee wedstrijden weer vertrouwd aan de voet van de St. Martinuskerk. Daarmee hebben we direct één van de weinige hoogtepunten van het moment benoemd, want van de actuele situatie van Voorwaarts 9  word je namelijk hondsdepressief. Kalenderjaar 2017 heeft ons tot nu toe één schamel competitiepuntje opgeleverd. Het spelen van TOTO op Voorwaarts 9 is kinderspel: de ploeg verliest tegenwoordig onnodig, ongeïnspireerd, en ruim.  Zo ook tegen WSV 9, dat drie mierzoete puntjes mee sprokkelde naar  Apeldoorn-Zuidoost. Voor goede gok kun je beter je geld op Excelsior inzetten bijvoorbeeld. Om het contrast maar eens even aan te geven.

Op het moment dat het ziekenboegje niet voller lijkt te kunnen zijn, doet Erwin er op donderdag een schepje bovenop. Het slopende seizoen eist zijn tol. Sinds eind september geen wisselminuut meer gemaakt door de lage bezetting en dan krijg je dit: zijn rug kraakt en begeeft het. Ook Erwin nestelt zich in de warme lappenmand. Naast Thomas, Marvin, Hagen en Michel. En naast Casteel. Niet dat hij iets mankeert, maar hij kwam wel kijken en dat vinden we leuk om te melden. Herbert heeft sinds Pasen een opleving. Of zoals het met Pasen gaat: Hij is opgestaan uit de lappenmand. Daarop komen we zo terug. U leest hier een cliffhanger van jewelste.

In ons verkleedhok rapen we deze zondagochtend de moed weer eens bijeen. De onbetaalbare quotes waren weer ruim gezaaid deze morgen. “Nog 2 potjes, dan zijn we er klaar mee”,  “Laten we maar eens zien wat het vandaag weer wordt”, “Ik heb er weer ongelooflijk veel zin in” en meer van dat soort motiverende teksten echoën door de ruimte. Een officieel moment om de opstelling op te ruimen we niet eens meer in. Iedereen weet het intussen wel en staat toch basis. Loop maar lekker die overbelaste spieren los in je eigen warming-up.

Met rust staat het 1-4. Drie maal is interim-keepie Gans Sr. dankzij een vrije trap verschalkt. Het neerzetten van een muur deden we wel, maar hielp weinig. De balen zeilden aan alle kanten langs en over onze oren de hoeken in. Doe je niks aan. Zeggen we dan maar.

Herbert dus. Niet de bloedgeile Herbert uit Temptation Island, maar onze Herbert, zoals altijd horny as hell voor de goal. Zoals gezegd, dit seizoen nog geen minuut gemaakt maar staat voor zijn rentree. Samen met broerlief Emiel is het afscheid aangekondigd. Nog twee zondagen pronkt hun naam op het wedstrijdformulier en dan zit de 30-jarige carrière voor het duo erop. In de rust betreedt Herbert de lijntjes weer eens. Wat zich daarna ontvouwd is als een waar jongensboek voor onze killer in de zestien. Zijn maandenlange rentree luistert hij immers op met een doelpunt! Scorend vermogen in de groep is terug! Oke, Koen en Hidde prikten er ook een doelpunt bij, en gastspeler Leroy joeg de bal diagonaal in de winkelhaak. Maar een ruim scorende selectie is wel lekker hoor.

Precies op tijd dat deze man weer in vorm raakt, want volgde week wacht ons nog één hemeltergend potje tegen Apeldoornse Boys. U weet wel, die gele Henkies die er voor zorgen dat Michel dat seizoen niet gevoetbald heeft. De gele dikbuiken die nooit wat van zich hebben laten horen? Die verwende Apeldoorners die komende zondag kampioen kunnen worden uitgerekend op ons sportpark. Juist zij. Het zou een anti-climax zijn van een dramatisch seizoen vol spaarzame hoogtepunten. Nog 1 wedstrijd.