Het kampioenschap in historisch perspectief 30-05-2019, door hade

Het kampioenschap in de tweede klasse J was dit jaar het absolute hoogtepunt in het verenigingsjaar van de 85-jarige jubilaris. Het oranje zwart uit Duistervoorde had al een rijke voetbalhistorie en dit kampioenschap heeft de club tot volle wasdom gebracht. Welke plaats neemt dit kampioensschap nu in in de rijke historie van de club aan de Laene?

Vanaf 1934 heeft Voorwaarts de eerste 45 jaar in de marge van het zondagvoetbal gespeeld. Niet altijd onverdienstelijk, want de Haantjes, de Hafkamp’s, de Korthout’s, de Huismannen en Bouwmeester waren illustere namen in de jaren '50, ‘60 en ’70 en zorgden voor enig aanzien onder leiding van trainer Jan Weenink. Voorwaarts bivakkeerde echter vooral in de toenmalige Gelderse voetbalbond en sporadisch in de 4de klasse van de grote KNVB. 

Met name van 1974 tot 1979 werd sportief de gifbeker volledig leeggedronken. Het oranje zwart degradeerde van jaar tot jaar naar de absolute kelder, de 2de klasse GVB. De clubs op het Holthuis, waar de plaatselijke trots V & K furore maakte en het eerste elftal van CVV Avanti, dat ook bestond uit voormalige jeugdspelers van Voorwaarts, bevestigden de sportieve malaise aan de Laene. Aan de andere kant van de Wetering (Twellose beek) was het sportief beter toeven.

In 1979 kwam er echter een kentering met het kampioenschap in de 2de klasse GVB onder leiding van trainer Tonnie Brinkman, de vooraankondiging van een nieuwe episode met groeiende successen. Dat leidde echter nog niet tot een machtsovername op sportief gebied in de gemeente Voorst. SV Cupa, V & K en Avanti timmerden nog behoorlijk aan de weg. SV Voorwaarts kwam eraan en viel vooral op door zijn grote aanhang van trouwe supporters en het grote aantal talentvolle jeugdelftallen. Een regionale derby tegen SC Wesepe of Terwolde in de 2de klasse GVB kon zomaar 500 supporters trekken. De jaren '80 van de vorige eeuw waren in ieder geval de jaren van de wederopstanding. Twee kampioenschappen in '82 en '85 (met respectievelijk de trainers Henk Spikkert en Joop van ’t Einde) reikten tot de 4de klasse van de KNVB. Het eerste jaar in de 4de klasse in 1989 werd de tweede plaats behaald. Voorwaarts was hot, vooral door de aanstormende jeugd en de verwachtingen die dat met zich meebracht.

Vanaf dat eerst moment in de vierde klasse in het seizoen 85/86 deed Voorwaarts er echter relatief lang over om de hoge verwachtingen ook om te zetten in resultaten. Het voetbal was aantrekkelijk, de supporters waren er rijkelijk, maar kampioen worden (destijds ontbrak het nog aan nacompetitie) vereiste veel geduld van de aanhang. 

Het duurde tot het 60-jarig jubileum voor de volgende titel werd behaald en de historisch belangrijke stap naar de 3de klasse werd gezet met aan het roer Henk van Norel. Daarmee werd ook voor het eerst stuivertje gewisseld met V & K en kwam er ook nieuwe derby voor in de plaats, namelijk die met een talentvolle generatie Klarenbekers. Daar werden prachtige derby’s mee uitgevochten, met Klarenbeek vaak als bovenliggende partij. Bij het 65- jarig bestaan in 1999 werd de stap naar het 2de klasse voor het eerst gezet onder leiding van trainer Gerard van Bussel. Klarenbeek was de plaats van handeling. En Voorwaarts kaapte daar het laatste broodnodige punt weg. Dat niveau, de 2de klasse werd feitelijk de standaard voor Voorwaarts in de 21ste eeuw. Een stabiele periode met een eenmalige dip in 2006-2007, maar vooral met één historische uitschieter naar boven, want die kwam er in het lustrumjaar 2008-2009 bij het 75-jarig bestaan met een uiterst talentvolle en ervaren generatie onder leiding van trainer Hans van der Hoop. 

Enkele vette jaren volgden in de 1ste klasse, maar de succesvolle generatie was ook op leeftijd en kende een relatieve korte tijd van succes in de 1ste klasse. De vierde plaats in het seizoen 2010-2011 werd de hoogste positie in de verenigingsgeschiedenis. 

Er diende zich echter een nieuwe generatie aan dat net te kort kwam om zich in het seizoen 2012-2013 te handhaven in de eerste klasse Noord. Van het huidige succeselftal waren dat onder andere Nick Linthorst (A-junior), Rick Timmermans, Simon Rutgers, Matthijs Kamphuis. Dat jaar was misschien wel het moeilijkste verenigingsjaar, omdat de indeling in Noord een zware wissel trok op spelers en de supportersschare. 

Daarna mocht het elftal met het nieuwe talent rijpen in de 2de klasse. Dat deed het niet onverdienstelijk door consequent in het linkerrijtje te eindigen en zo af en toe een ticket voor de nacompetitie te halen. Weliswaar zonder succes. Het elftal leek ook telkens wat talent in te moeten leveren, maar in 2017-2018 werd wel duidelijk dat dit elftal potentie had. 

Onder Kick Maatman werd in dat jaar de eerste helft goed gepresteerd, maar werd het rommelig door het vroeg aangekondigde vertrek van de trainer naar GA Eagles. Op cruciale momenten ging het net mis. 

De aanstelling van Jochem de Weerdt in 2018-2019 bracht het elftal echter nieuw elan. Het opende het seizoen met zeer dominant voetbal, zowel in de beker als in de competitie. Het elftal kreeg vertrouwen en was vooral effectief bij de start van de competitie. De mindere fase in het najaar werd een abrupt halt toegeroepen in de succesvolle periode direct na de winterstop. Jochem koos een wat andere speelwijze en het sorteerde effect. In die fase bleek ook hoe belangrijk het is dat de velden aan de Laene op orde waren. Het hoofdveld kon zelfs bespeeld worden toen nagenoeg heel Oost werd afgelast. Voorwaarts nam een voorsprong in wedstrijden en in punten. De koppositie werd gepakt en de mede-titelkandidaten Achilles '12 en Bon Boys konden de inhaalduels in april/mei niet omzetten in winst. De ogenschijnlijke achterstand in verliespunten bleek geen nadeel, maar een psychologisch voordeel. 

Het allerbelangrijkste was echter dat dit elftal ging winnen, van wedstrijd tot wedstrijd en ook nog eens met veel doelpunten. Grote overwinningen tegen MVV ’29 en SC Overwetering bleken later doorslaggevend voor het kampioenschap. Het kampioenschap werd dan ook behaald met het grootste aantal doelpunten in de geschiedenis, namelijk 71. Een gemiddelde van bijna drie doelpunten per wedstrijd. 

Door voor de tweede keer de eerste klasse te bereiken kan het elftal en de staf aan het werk om dit niveau tot standaard te verheffen. Geen eenvoudige opgave, maar met de organisatorische stabiliteit, een goede supportersschare, goede (business)partners en een selectie die zich bewust is van haar kwaliteiten is de nieuwe standaard haalbaar.


kampioenschappen_en_degradaties_op_een_rij.pdf